Ruimtes voor het kweken van orchideeŽn

Ruimtes voor het kweken van orchideeŽn

Ruimtes voor het kweken van orchideeŽn

Ruimtes orchideeŽn

Voordat men een orchideeŽnverzameling aanlegt of uitbreidt, moet men bedenken hoeveel middelen en tijd men als kweker bereid is te investeren. Aan de hand daarvan wordt vervolgens de geschikte soorten orchideeŽn uitgekozen en de specifieke uitrusting aangeschaft. Het is niet lastig om de inrichting te voorzien van een betrouwbare en zuinige verwarming, van perfecte mogelijkheden voor de regulering en programmering van de warmte, de lichtintensiteit en de luchtvochtigheid, van een betrouwbaar en goed gedoseerd besproeiingssyteem, enzovoort. Het zijn eerder de kosten die de liefhebber van exotische planten beperkt in zijn mogelijkheden. Gelukkig bestaan er voor amateurs talrijke alternatieven – bijvoorbeeld het kweken in kamervitrines, serres of op de vensterbank. Vooral de laatstgenoemde manier wordt vaak toegepast – dankzij het ontstaan van vele resistente en sterke hybride orchideeŽn.
Het gros van de orchideeŽn heeft een hogere luchtvochtigheid en tegelijkertijd voldoende frisse lucht nodig. Vanzelfsprekend zijn optimale temperatuurwaarden vereist, evenals een aangepaste belichting. De planten moeten dus worden gekweekt in afgesloten of gedeeltelijk afgesloten ruimtes. In kleine, slecht ventileerbare vitrines kan maar een klein aantal soorten groeien. Naarmate de afmetingen van een kas groter worden, nemen de mogelijkheden van een grotere selectie soorten toe: er ontstaat een microbiotoop met een eigen luchtcirculatie en vochtigere, drogere, warmere en koudere plaatsen. De kweker hoeft dan alleen uit te zoeken waar de verschillende 'minilocaties' voor bepaalde soorten orchideeŽn zich bevinden. In kleine ruimtes kunnen we proberen een microklimaat te scheppen met technische hulpmiddelen (een luchtbevochtiger, kunstlicht, ingebouwde ventilatoren). De lichtintensiteit en het vermogen en de inschakelduur van ventilatoren en luchtbevochtigers zijn niet exact te definiŽren, dit moet de kweker zelf zien te achterhalen, wat voor de planten vaak een bijzonder pijnlijke ervaring is.